Zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi Warszawa a przesłanki podatkowe

Zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi Warszawa a przesłanki podatkowe

Zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi Warszawa i przesłanki podatkowe.


Ogólny podatek obrotowy funkcjonuje według zasady terytorialności. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej nastąpiły radykalne zmiany, jeśli chodzi o terytorialność podatku od towarów i usług, wynikające ze zniesienia granic celnych między Polską,  a innymi państwami Unii nakierowanymi także na zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi w Warszawie.


Obok dotychczasowego obszaru krajowego funkcjonowania tego podatku powstał bowiem obszar wewnątrzwspólnotowy, w ramach którego odbywa się nabycie i dostawa towarów. Istotnym przekształceniom uległ także obszar związany z eksportem i importem towarów, zważywszy, że obejmuje on jedynie państwa, które nie są członkami Unii Europejskiej. Znaczenia nabierają więc, zamieszczone w art. 2 ustawy o VAT, definicje poszczególnych obszarów (terytoriów), na których funkcjonuje analizowany podatek, w szczególności zaś terytorium kraju, terytorium Unii, terytorium państwa członkowskiego czy też terytorium państwa trzeciego. Ma to ogromne znaczenie przedstawiając zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi.


Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów stanowi, zgodnie z art. 9 ustawy o VAT, nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami wysyłanymi bądź transportowanymi na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Uznanie za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie tylko jest uzależnione od wskazanych przesłanek przedmiotowych, lecz również zdeterminowane wystąpieniem normatywnie określonych przesłanek podmiotowych. Zarówno dokonujący dostawy, jak i nabywca towarów muszą być (z pewnymi wyjątkami) podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT, a ponadto nabywane towary powinny służyć działalności gospodarczej podatnika. Natomiast wewnątrz wspólnotową dostawą towarów jest wywóz towarów z terytorium kraju w wykonywaniu czynności dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, na terytorium innego państwa członkowskiego, jeżeli między innymi chodzi o zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi Warszawa https://www.lokum.waw.pl/oferta/zarzadzanie-i-administrowanie-nieruchomosciami/.


Podstawowym warunkiem uznania wywozu towarów za wewnątrzwspólnotową dostawę jest, aby, co do zasady, nabywca towarów był podatnikiem podatku VAT zidentyfikowanym w tej roli na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowej (art. 13 ustawy o VAT). Podmiotami podatku od wartości dodanej są podatnicy. Ustawodawca, definiując pojęcie podatnik podatku od towarów i usług, posłużył się instytucjami cywilnoprawnymi. Jednakże prawo podatkowe może nadawać odmienny sens pojęciom, które mają już swoje ustalone znaczenie na gruncie innej gałęzi prawa. Zastrzega się jednak, że nadawanie nowych znaczeń pojęciom występującym w innych gałęziach prawa powinno mieć miejsce jedynie w sytuacji, kiedy przemawia za tym treść wprowadzanych rozwiązań nakierowanych na zarządzanie wspólnotami. Analizując obecność określonych kategorii pojęciowych w prawie podatkowym oraz w prawie cywilnym, można dojść do konkluzji, iż przepisy podatkowe odwołują się do określonych pojęć cywilnoprawnych na dwa sposoby: w drodze bezpośredniego odesłania bądź w sposób dorozumiany; w tym drugim przypadku dane pojęcie otrzymuje taki sens, w jakim jest ono użyte na gruncie prawa cywilnego czy przepisy podatkowe posługują się pojęciami, które występują w prawie cywilnym, aczkolwiek przypisują im odmienny sens. Zdecydowanie najczęściej mamy do czynienia z odesłaniami dorozumianymi. Raczej nie budzi większych sporów stwierdzenie, że występujące w przepisach podatkowych pojęcia, takie jak „osoba fizyczna” czy „osoba prawna”, mają identyczne znaczenie jak to, które wynika z przepisów prawa cywilnego. Przez osobę fizyczną należy rozumieć każdego człowieka od chwili urodzenia aż do momentu śmierci. Każda osoba fizyczna posiada zdolność prawną, tj. możność bycia podmiotem stosunków prawnych. Ta możność nabywania uprawnień i obowiązków jest niezależna od wieku, sprawności psychicznej oraz innych okoliczności. Nie można jej odebrać ani ograniczyć, jest bowiem tzw. stanem przyrodzonym.